10.01.2026
İklimiya Akça
Zonguldak’ta yaşamış şairler Rüştü Onur ve Muzaffer Tayyip Uslu’nun hayatlarının, veremle savaşlarının ve yeni yeni kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan Cumhuriyet zamanlarının Türkiye’sinin anlatıldığı 2013 yapımı biyografik bir dram filmidir. Aynı zamanda ünlü şair Behçet Necatigil’in Zonguldak’ta öğretmenlik yaptığı zamanları ele alır.
İkisi de şair olan Rüştü ve Muzaffer aynı zamanda birbirlerinin dostudurlar ve bir gün hangisinin daha iyi şiir yazdığı üzerine iddiaya girerler. Kendilerine hakem olarak da Zonguldak’a yeni gelen ilk görüşte güzelliğinden etkilendikleri belediye başkanının kızı Suzan’ı seçerler. Daha sonra Rüştü’nün yazdığı tiyatroda ona rol teklif ederler, böylelikle arkadaşlıkları ilerler. Ancak belediye başkanı kızının verem hastalığına tutulmuş olan Rüştü ve Muzaffer’le arkadaş olmasından rahatsızdır ve görüşmelerini engeller. Bu sırada Rüştü’nün hastalığı daha da kötüye gider, hocası olan Behçet Necati’nin yardımıyla Heybeliada Sanatoryumuna kabul edilir ve orada tedavi görmeye başlar. Suzan ve Muzaffer’se belediye başkanından habersiz görüşmeye devam ederler ve Muzaffer, Rüştü ve kendinin şiirlerini Suzan’a verir.
Suzan’ın büyük ama çok tehlikeli bir hayali vardır: O da maden ocaklarına inmek. Ve zor da olsa Muzaffer’i ikna eder. İkisi için güzel başlayan bu maceranın sonu maalesef ki hüsranla sonuçlanır ve ikili birbirini uzun bir süre göremez. Muzaffer’in de hastalığı ilerleyince Behçet Necati Sanatoryumun başhekimini ikna ederek onu da Sanatoryuma yatırır. Bu sırada Rüştü de Sanatoryumda yatan Mediha’ya aşık olmuştur.
Peki Muzaffer ve Rüştü Suzan’ın hangi şiiri daha çok beğendiğini öğrenebilecekler mi? Mediha ve Rüştü kavuşabilecekler mi?
Açıkçası filmi izlemeden önce iki arkadaşın aynı kıza âşık olmasıyla ilgili klasik bir film olduğunu düşünmüştüm. Ancak izlerken anladım ki filmin anlamı çok daha derin. Gerek karakterler gerekse filmde geçen dizeler gerçekten herkesi kendi içinde gerçekleşecek derin düşüncelere sürüklüyor. Umarım siz de izlerken benim gibi büyük bir keyifle izlersiniz.
“Diyecekler ki arkamdan
Ben öldükten sonra
O, yalnız şiir yazardı
Ve yağmurlu gecelerde
Elleri cebinde gezerdi
Yazık diyecek
Hatıra defterimi okuyan
Ne talihsiz adammış
İmanı gevremiş
Parasızlıktan…”
Muzaffer Tayyip Uslu